11-Feb-10 00:00Tussenstand
op M.'s zesde verjaardag
Twee, zeg ik, maar weet drie
Elf-twee, drie manen tot amour
Zes, tel ik, een nog-net-kleuter
Twee, toont ze, maar denkt drie
Negen-tien, wij, al die tijd één
Zeven-n-dertig, wij, geen beeld
Twee, zien zij, maar spelen drie
Zeven-vier, huisgoden zo diep
Donderwolk en bliksemschicht
11-Feb-09 00:01Sixth sense or so
op M.'s vijfde verjaardag Kille winter en crisis teistert het lage land.
Politici vermaken weer eendrachtig de pot.
En wat ik daar eigenlijk allemaal van vind?
Ach kind, je hebt echt geen gedacht. Maar
laat ons liever zelfonderzoek bedrijven. We
blijven eenmaal van allen naast verwant.
Zo gezegd, zo gezegd. Wagen we ons hoofd
in hoofd, het tij belieft, aan gewaanwandel.
Ben ik die je dus verwek een bewaasde gek?
Ternauwernood. Je ging en blijft, mooi dood.
23-Dec-08 21:22Soms denkt een mens
Daarnet de staat van een drietal oude PC's aan het controleren. De oudste wil "zijn eigen computer", en wie zijn wij om hem dat te ontzeggen. Wat vind ik terug op één van die beesten (afkomstig uit het ouderlijke huis)? Een gedicht waar ik mij jarenlang zot heb naar gezocht, een obsessie die crescendo ging in de voorbereiding van mijn verzamelaar Niets dicht mij vorig jaar. Uitgerekend voor mijn favoriete poweet aan wie ik de bundel opdroeg en naar zijn stijl geschreven, jaren voor zijn dood ruim zes jaar geleden, dus niet te laat. Helaas herinnerde ik mij enkel dat ik het had gemaakt, en (gezien mijn drang tot recuperatie) dat ik er vrij tevreden over was. Intussen, en dit tot een half uur terug, beschouwde ik het als definitief verloren. Een emotioneel weerzien was dat. Verder mooi aan de zaak is dat wat volgt morgen precies tien jaar oud is. Ik heb er een minimale redactie op gepleegd. (meer)
02-Dec-08 16:56Nuuk (nooit ook)
In deze oksel van ’t stad weerklinkt nog haar wiegelied,
ontsluiten stenen getuigen zeer groen hunkerend land.
Bekwame bewoners geven er zich totaal aan onbekend bezoek,
terwijl ik worstel met de mijnen, danig verzoekend om rust.
Ik vloei er een fractie van even samen, het bed op een worp,
verzin vluchtroutes uit dit bestaan, spreek van eeuwig zwijgen.
Geheel volgens plan komt ze dan bij nacht vrolijk in lichterlaaie.
Verwarm toch mijn ziel. Ik hanteer de pen. Jij bent de schrijver.
(als alles goed gaat, verschijnt dit gedicht in de lente van 2009 in een uitgave van de Buren van de Abdij)
04-Okt-08 15:01Mo(nu)mentum
Ik ontsluit me zonder doordachte pracht.
Stroom steeds zacht over van aan niets besteed.
Bekocht het met dit gratis lot, gaaf doch puntloos,
verzamelwoedend tot de container al wenkt.
I.e. zeer vruchteloos gezaaid. Nog vijfenvijftiger.
23-Mei-08 11:35Enkele reis
in memoriam Gust Gils, ten overvloede
Zopas vernam hij tot ontzetting het bericht van zijn overlijden,
in den vreemde, schielijk, plots en onverwacht. Zeg dat wel.
Het bijwonen der begrafenis bezorgt hem echter kopbrekens.
Ik bedoel, zal hij zich presenteren als verre vriend dan wel
dicht verwant, complicaties openend omtrent het uit
de doeken doen der complexe verhouding tot zich zelve?
Om nog te zwijgen over de zich toe te meten houding tijdens
asverstrooiing of koffietafel. Eerlijk op zoek naar het uitsluiten
van elke vergissing riskeert hij het als eigen nabestaande eerst
tot de verwarring bij te dragen.
Nee, liever lekker thuis, concludeert hij dan, onder meer de
zielenrust der overledene indachtig. Tenslotte, men weet maar
nooit, mocht de thuiskomst als vlucht vooruit worden geduid, en
het lot tart men niet, bij uitstek op metafysische dagen als deze.
Aan de andere kant, de nieuwsgierigheid brandt in hem, en,
zoveel dienen wij als relatieve buitenstaanders op te merken,
begrijpelijkerwijze. Betreft het niet een zeldzame, mogelijk
unieke gelegenheid? Want geef toe, wie droomt niet van massa's
rouwenden om eigen put?
Ach, misschien een volgende keer.
27-Mrt-08 14:16Pleit
Ik heb het al gezien, zei hij om 't droogst.
Zelfs dé bitch tijd weerhoudt me geen geheim.
Wat zou ik me nog inlaten met ekonomie en etiek.
Ik weet: mijn inzicht in te zetten voor een betere aard.
Ach, wie luistert? Dus toch: maar toch. Dat ik hier weg ben.
22-Mrt-08 23:41Dode letter
voor G. (en natuurlijk ook voor B.)
Vriendschap wordt niet gezaaid, maar
komt aangewaaid mits gunstige wind.
Ongedwongen door contract grilt zij
als een seizoen, bokt als een kind,
slaapt lekker uit, laat op zich wachten,
komt eer half of niet dan wel opdagen,
vindt excuses, laat meer stilte vallen,
overleeft alles gelijk het sprak vanzelf.
Door en door, compleet naar de geest.
11-Feb-08 00:00On every street
op M.'s vierde verjaardag Een gek deed zus.
Dacht dat iets van je werkelijk bleef.
Overwoog eerst en nam dan aan dat
b.v. je luttele grammetjes ziel verhuisden.
Struint sinds rond de hele kloot,
hunkerend naar ogenparen, een glimp jou.
Ik geloof hem graag, alleen vandaag.
13-Okt-07 14:59
Gisteren werd me via mijn gewaardeerde vormgevers vijf en een halve doos dichtbundel geleverd. Schroomvol een eerste exemplaar aangenomen, met trillende vingers en een waas voor ogen doorbladerd. Voelde meteen goed. Ook een dagje ontnuchteren later is dat nog zo. Niets dicht mij, 64 pagina's, garengenaaid gebonden, zit in een stijlvol glimmend jasje. Ik draag hem met enige trots maar vooral veel ontzag op aan de nagedachtenis mijn favoriete poweet Gust Gils (1924-2002). Speciale en uitermate liefdevolle dank aan Dirk, Joachim en Veerle. Kost 8€, met levering.
17-Sep-07 16:11Geur van bedrukt papier
In het najaar zou hij van de persen moeten rollen: mijn dichtbundel. Geen verrassingen, bijna alles werd hier al eerder op de keien gegooid. Bij deze volgt trouwens de uitsmijter. Waarom dan toch een financieel verlieslatende papieren versie? Heeft te maken met hunker. Niet naar een boek met mijn naam op de kaft (bestaat reeds, al is het niet in de categorie literatuur). Wel om verhaallijnen uit mijn leven formeel af te ronden. Voor mezelf! Artistieke en/of commerciële pretenties heb ik niet, maak me daaromtrent allerminst illusies, noch een blijde of sombere boodschap. Als iemand dingen wil herkennen, desnoods zonder mijn medeweten, zoveel te beter, maar mij wordt er geen extra plezier mee gedaan. Begrijp mij niet verkeerd: genieten mag. Meer nog, en tevens algemener gesproken, als u daartoe tips hebt: leer het mij. Toegedicht:
(meer)